Επικοινωνία: Τηλ.: +30 6976784678 | e-mail: securityexpert@mailbox.gr
Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου 2019

Ένας Ψυχολόγος Εξηγεί τι Οδηγεί Κάποιον να Κάνει μια Τρομοκρατική Επίθεση

1528_0

Το βράδυ της Δευτέρας, ένας άντρας οπλισμένος με μαχαίρι και τσεκούρι επιτέθηκε και τραυμάτισε επιβάτες ενός τρένου που έφτανε στην πόλη Βίρτσμπουργκ της Βαυαρίας.

Ο Υπουργός Εσωτερικών της Βαυαρίας αποκάλυψε ότι ο 17χρονος δράστης φώναξε «Ο Αλλάχ είναι μεγάλος» και αμέσως δήλωσε την πίστη του στο Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ). Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι ο θύτης έλαβε οποιεσδήποτε οδηγίες από την οργάνωση. Παρόλα αυτά, δημοσιεύτηκε ένα βίντεο το οποίο θεωρείται ότι το έστειλε ο 17χρονος στο ΙΚ πριν την επίθεση.

Ο Gerd Reimann είναι ψυχολόγος, οποίος κάνει συμβουλευτική σε επιζώντες και πενθούντες τρομοκρατικών επιθέσεων -όπως αυτοί της Νίκαιας και του Βίρτσμπουργκ. Επικοινώνησα μαζί του να μάθω περισσότερα για το τι κινητοποιεί έναν «lone wolf» να επιτεθεί στους επιβάτες ενός τρένου με ένα τσεκούρι και ένα μαχαίρι.

 

VICE: Τι οδηγεί έναν άνθρωπο στο να πάθει αμόκ;
Gerd Reimann: Υπάρχει μια πληθώρα λόγων. Όταν πρόκειται για δολοφονίες με θρησκευτικά κίνητρα, υποθέτουμε ότι έχουν να κάνουν με ένα σύστημα αξιών ασύμβατο με το Δυτικό μοντέλο. Αυτά τα άτομα βλέπουν την κοινωνία μας -την πολυπολιτισμικότητα, τη δημοκρατία και την ελευθερία- ως τον εχθρό. Αυτό, σε συνδυασμό με την ιδέα ότι ο θάνατος δεν είναι το τελευταίο στάδιο αλλά αντιθέτως η αρχή μιας μετά θάνατον ζωή γεμάτη απολαύσεις. Δε φοβούνται την τιμωρία και πιστεύουν ότι η αληθινή ζωή ξεκινά μετά το θάνατο.

Έπειτα, αυτοί είναι άνθρωποι των οποίων η δολοφονική μανία εκκινεί και από ψυχική ασθένεια. Συχνά εμπνέονται από φαντασιώσεις παντοδυναμίας. Οι πάσχοντες συγκεκριμένων ασθενειών πιστεύουν ότι κυβερνούν τον κόσμο. Αυτοί οι άνθρωποι πιστεύουν ότι είναι δικαίωμά τους να αποφασίζουν ποιος ζει και ποιος πεθαίνει -και απλά το εκτελούν.

Αυτό το είδος ψυχικής ασθένειας μπορεί να πυροδοτείται από συγκεκριμένες εμπειρίες;
Κάποιοι άνθρωποι βιώνουν καταστάσεις στη ζωή που τους γεμίζουν με οργή και απόγνωση. Αν δε βλέπεις καμία διέξοδο, προσπαθείς να βρεις χώρο μέσα σου για όλο αυτό το θυμό και την απόγνωση, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι θα πεθάνεις προσπαθώντας. Αλλά υπάρχουν και άνθρωποι που οι προσδοκίες τους δεν είναι ρεαλιστικές. Και όταν η κοινωνία αποτυγχάνει να ικανοποιήσει αυτές τους τις προσδοκίες, προσπαθούν να καταστρέψουν καθετί που βλέπουν ως εμπόδιο.

Οι οργανωμένες τρομοκρατικές επιθέσεις εμπνέουν κι άλλους να τους μιμηθούν;
Υπάρχουν σίγουρα κατά συρροή δολοφόνοι που διαπράττουν ειδεχθή εγκλήματα και φυσικά καμιά φορά εμπνέουν μιμητές-δολοφόνους. Σκεφτείτε το Werther effect, το οποίο περιγράφει πώς αυτοκτονίες που δημοσιεύονται οδηγούν σε μιμητές-αυτόχειρες. Οι άνθρωποι που δεν τους δίνουν σημασία και που είναι εσωστρεφείς και ανασφαλείς βλέπουν ότι οι δράστες τέτοιων επιθέσεων τραβούν την προσοχή των media παγκοσμίως. Σκέφτονται, λοιπόν, «Η ζωή μου είναι τόσο θλιβερή και καταθλιπτική. Θέλω να κάνω ό,τι έκαναν κι οι άλλοι για να με προσέξουν».

Πιστεύετε ότι το Ισλαμικό Κράτος επικροτεί τις επιθέσεις τύπου «lone wolf» ακόμα κι αν δεν οργανώνονται απαραίτητα από αυτό;
Το ΙΚ χειραγωγεί τις μικρότερες και τις μεγαλύτερες πηγές δυσαρέσκειας που επηρεάζουν ιδιαίτερα τους νέους. Υπόσχονται σε περιθωριοποιημένους νέους μια άνετη ζωή χωρίς προβλήματα, αρκεί να αφιερωθούν σε μια μεγαλύτερη ιδέα.

Μετά θα πουν, «Εμείς το οργανώσαμε και τώρα που εσύ το έφερες εις πέρας, είσαι ένας από εμάς». Οπότε, φυσικά κι άλλοι θα το ακούσουν και θα κάνουν το ίδιο. Ειδικά όταν αυτό συνδυάζεται με την πεποίθηση ότι ο θάνατος δεν είναι το τέλος αλλά η αρχή κάτι όμορφου.

www.vice.com

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Τελευταία Νέα