Επικοινωνία: Τηλ.: +30 6976784678 | e-mail: securityexpert@mailbox.gr
Τρίτη 21 Αυγούστου 2018

Σύντομη ιστορία των «ψηφιακών» στολών παραλλαγής

H εμφάνιση του διασπαστικού σχεδίου παραλλαγής MARPAT (MARine PATtern) το 2002 και η μερικά χρόνια αργότερα υιοθέτηση του (απαράδεκτου) σχεδίου UCP (Universal Camouflage Pattern) το 2005, θεωρήθηκε μια πρωτοποριακή σύλληψη που έφερνε τα πάνω κάτω στις στολές μάχης.

Πολλοί αναρωτήθηκαν γιατί είχε καθυστερήσει τόσο η εμφάνιση ενός ψηφιακού σχεδίου, μιας και κανείς δεν είχε επιχειρήσει να κατασκευάσει κάτι παρόμοιο από την εποχή του Β’ΠΠ. 
Πραγματικά οι Γερμανοί κατά την διάρκεια του Β’ΠΠ υπήρξαν πρωτοπόροι (μεταξύ άλλων) και στη σχεδίαση και υιοθέτηση διασπαστικών σχεδίων παραλλαγής στις στολές τους. Συνέχισαν δε αυτή την πρακτική σχεδιάζοντας το 1976 το διασπαστικό σχέδιο Flecktarn, το οποίο αποτελεί και το μέχρι σήμερα (ξεκίνησε να χορηγείται το 1990) χρησιμοποιούμενο σχέδιο παραλλαγής.

Στην πραγματικότητα, οι Αμερικανοί πάντα μελετούσαν τέτοια πρώιμα ψηφιακά σχέδια.

Το 1976, ο Αμερικανός Ανχης Τίμοθυ Ο’ Νηλ, σχεδίασε και ανέπτυξε το διασπαστικό σχέδιο Dual-Tex (που μπορείτε να δείτε στην πρώτη φωτογραφία της δημοσίευσης).

Ως διπλωματούχος Μηχανικός Φυσιολογίας, ο Ο’Νηλ ήταν αρκετά εξοικειωμένος με την βιο-φυσική της ανθρώπινης όρασης. Μελέτες που διεξήγαγε προσωπικά, αποκάλυψαν πως ψηφιακά σχέδια σωστού μεγέθους τα οποία θα καλύψουν αρμονικά ένα αντικείμενο, μειώνουν έως και 50% τον εντοπισμό του απο το ανθρώπινο μάτι, σε σύγκριση με το τυπικό τότε διασπαστικό σχέδιο Μ81 Woodland και εντελώς ακάλυπτες επιφάνειες (μονόχρωμα αντικείμενα).

Τα διασπαστικά σχέδια πολλαπλής κλίμακας (Multi-scale), συνδυάζουν δύο έως και τρεις διαφορετικές κλίμακες, σε συνδυασμό με ένα ψηφιακό σχέδιο υπολογιστή (αν και το τελευταία δεν είναι πάντα απαραίτητο), προκειμένου οι διαφορετικές κλίμακες να προσδίδουν »βάθος» στο διασπαστικό σχέδιο.

Αρχικά το σχέδιο του Ο’ Νηλ δοκιμάστηκε το 1977 σε οχήματα και ελικόπτερα του 20υ Συντάγματος ΤΘ Ιππικού του Αμερικανικού Στρατού, που έδρευε στη Γερμανία. Μετά τις δοκιμές, το εργαστήριο Νάτικ ανέλαβε να αναπτύξει περαιτέρω το σχέδιο, με την πρόθεση να μπορεί να τυπωθεί σε ύφασμα για να κατασκευαστούν στολές. Οι στολές κατασκευάστηκαν και δοκιμάστηκαν πειραματικά τη διετία 1981-1982.

Τελικά το σχέδιο δεν υιοθετήθηκε, λόγω της ιδιαίτερα χαμηλής αποδοχής που είχε στους κύκλους των στρατιωτών, καθώς οι τελευταίοι θεωρούσαν πως τα τετράγωνα ψηφιακά σχέδια δεν αρμόζουν στο φυσικό περιβάλλον.

Γράφει ο Βασίλης Καραβίδας

Πηγή: proelasi.org

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Τελευταία Νέα